Santiago Ramón y Cajal é un dos dous científicos españois que recibiron o Premio Nobel. Non son moitos, claro, e iso explica a pouca atención que a ciencia sempre tivo aquí, en España. Por iso, esta investigación de Álex foi unha boa idea, pois o coñecemento científico é moi importante…
Cando falamos do poema de Antón Cortizas titulado Romance do capitán, aquel post quedou algo incompleto. A pesar do fermoso debuxo que fixera Diego, coa Lúa sobre o mar, faltaban os versos da poesía.
Por sorte, agora podemos escoitar esas palabras nas voces de Álex, Luis, Ana, Mateo, Estela e o mesmo Diego. Os versos levan unha música de fondo para que o seu ritmo pareza máis moderno. Ou talvez será que forman un novo grupo musical? Quen sabe…
Preme aquí para escoitar Romance do capitán.
Asier enviou por correo electrónico unha bonita presentación sobre os seres vivos, que poderás ver se premes aquí. A idea seguro que ten que ver co libro de Ciencias Naturais, pois é algo que estamos a aprender neste momento.
Ademais, no mundo dos contos de Contomundi apareceron dúas historias novas, de Nova Zelanda e de Australia. E Fahrenheit, o monstro que atrapa lectores despistados, reclamou que Luis, Andrea Vázquez, Carla e Candela leran ben certo conto que explica como xurdiron as árbores. No seguinte vídeo está a proba dese reto: ler fronte a unha cámara para o mundo enteiro.
Entrementres, a vida na nosa aula segue adiante e o inverno xa está a piques de rematar…
Un novo resumo de nosa aula investigadora, que xa vai polo número seis. Nesta ocasión os exploradores foron: Diego (1), Estela (3), Nerea (2), Antía (5), Uxía (8), Tomás (3), Ana (3), Andrea Valeiro (1), Andrea Vázquez (3), Asier (1), Carmen (5), Lucía (1), Erika (2), Álex (6), Lucas (1), Unai (3), Candela (5), Saúl (1).
As investigacións, como outras veces, buscaron temas diversos: o Día da Paz, o embarazo, o lince ibérico, The Beatles, Gloria Fuertes, a quinoa, Thomas Alva Edison, Isaac Díaz Pardo, Ramiro Fonte, Amelia Earhart, os mamíferos, o día da Candelaria, o síndrome de Dióxenes, Pablo Ráez, os planetas de Trappist-1, o dragón de Komodo, o monte Cervino, a elaboración do pan, Romeo e Julieta…
Preme aquí para ver unha presentación de Tomás sobre as enfermidades raras.
Agora estamos en Contomundi, no mundo dos contos: en Galicia e España, en Canadá, no Brasil, en Nova Zelanda, en Australia. Acompañamos a Ismaíl polo mundo adiante na busca de Saidabad, a súa aldea. Por iso investigamos tanto; e como dixemos ao principio deste blog, imaxinamos, aprendemos, xogamos e vivimos.
Boa viaxe, Ismaíl, sempre estarás connosco…
Unha antiga historia de Nova Zelanda di así:
Ao principio, o Pai Ceo e a Nai Terra estaban preto, moi preto o un da outra, abrazados con gran, gran forza. Estaban tan preto e tan fortemente abrazados que os seus fillos, que vivían entre ambos, apenas podían respirar. Desesperados, estes retorcéronse, empuxaron, presionaron e loitaron ata que conseguiron que o ceo se despegase da terra e afastásese, elevándose cara ao alto, arriba, moi arriba.
Desde alí, o ceo mirou cara abaixo e viu á súa esposa, a terra, libre, fermosa, marrón e suave… pero tan baleira e soa que sentiu avergoñado por deixala atrás, totalmente espida.
De modo que lle confeccionou uns adornos mesturando luz e po, enrolounos para crear troncos e ramas e os curvounos para dar lugar a follas e flores. Combinou o marrón co vermello e o gris co verde; algunhas das súas creacións volvíanse rosas ao florecer, outras eran prateadas e tiñan forma de estrela, e outras posuían froitos dun negro azulado ou dourados. Distribuíu aquelas exquisitas xoias por toda a superficie da terra.
O ceo sentiu feliz e orgulloso ao mirar cara abaixo.
A terra sentiu feliz e orgullosa das súas xoias.
Os adornos sentíronse orgullosos e felices de decorar o chan. Afundiron os seus troncos na terra e elevaron as súas ramas cara ao ceo. E así, ergueitos, permaneceron ata os nosos días.
E foi así, segundo contan, como xurdiron as árbores.
Unha vez máis, o noso dado da sorte vai levándonos polos contos e o mundo. Esta vez debemos chegar ata as illas de Oceanía, que están bañadas polo máis grande dos océanos, o Pacífico. É tan inmenso que seguramente precisaremos algo de tempo para atravesalo. Así que empezamos outra aventura en Internet e novas lecturas:
